Lente

De koude dagen lijken achter ons te liggen. We hebben alvast een klein voorproefje gehad van wat straks weer gewoon lente heet. In de tuin piept het eerste groen alweer uit de grond en aan de boomtakken verschijnen voorzichtig de eerste knoppen. Groen – dat is eigenlijk waar de lente om draait. De eerste bloemen die zich na een lange, koude winter weer laten zien, alsof ze even komen controleren of we de winter een beetje zijn doorgekomen.

Het valt me extra op omdat ik er elke dag langs loop met Moos. De laatste dagen zelfs een beetje slenterend in het zonnetje, wat in maart al bijna als luxe voelde.

Met de lente komen ook de eerste hormonen los bij alles wat rondloopt, vliegt of snuffelt. De vogels beginnen binnenkort weer druk te doen met nestjes en ergens een ei verstoppen. De katten in de buurt openen traditiegetrouw hun jaarlijkse nachtconcert. Wie licht slaapt, overweegt al snel een SuperSoaker naast het open raam. Niet dat het altijd helpt, maar het idee alleen al slaapt beter.

En dan heb je natuurlijk de loopse teefjes – en ja, we hebben het hier gewoon over vrouwelijke honden – die hun geurspoor achterlaten. Het resultaat: een stoet mannetjes die plotseling hun neus verliezen in het lokale liefdesmysterie.

De lente is eigenlijk het ontwaken van alles. Nieuwe jonge beestjes, nieuwe energie, en soms zelfs nieuwe gevoelens bij alles wat hier rondloopt. Zelf ben ik er ook dol op. Het moment waarop de winterkleding eindelijk naar zolder kan en de zomerkleren weer voorzichtig in de kast verschijnen. De eerste dagen met je jas open – of zelfs helemaal uit. De tuindeuren gaan weer open en het huis krijgt een flinke dosis frisse lucht. De wintermufheid eruit, de lentegeur erin.

En natuurlijk hoort daar die beroemde lenteschoonmaak bij. Een traditie die ooit begon bij je moeder, je oma en waarschijnlijk ook je overgrootoma. Alles weer fris, schoon en netjes. Alsof je huis ook even opnieuw mag beginnen.

Voor ons mensen is het vooral de periode waarin we weer een beetje ontspannen. Na maanden van binnen zitten, grauwe luchten en korte dagen voelen we ons stiekem toch wat winterdepressief. Maar zodra de zon op je gezicht schijnt en je weer even in de tuin kunt zitten, lijkt het alsof de wereld plots een stukje lichter wordt. Zorgen verdwijnen niet meteen, maar ze voelen ineens wel iets draaglijker.

En dan kijken we alweer vooruit naar de zomer. Naar onze kleine postzegel die we tuin noemen. Die plek waar eigenlijk alles is wat je nodig hebt: rust, zon, een ligbed, een bubbelbad, de BBQ en lange zomeravonden. Avonden waarop het misschien wat afkoelt, maar waarop je toch liever buiten blijft zitten samen onder een dekentje dan naar binnen te gaan.

Lente en zomer zijn er om buiten te zijn. Om te genieten van dat kleine beetje wat je hebt. Met vrienden, romantisch met z’n tweeën… of tegenwoordig eigenlijk met z’n drieën. Want Moos hoort er inmiddels gewoon bij en zorgt dagelijks voor een flinke portie extra vrolijkheid.

Laat de lente dus maar komen. En laat de zon onze tuinen maar weer opwarmen. 🌱☀️

Geniet van het leven

Eljo Morpurgo