Gepubliceerd: zondag 15 februari 2026
Laatste update: zondag 15 februari 2026

Bron: MIjnAmstelveen/H

Wie beslist er écht in Amstelveen? De gemeenteraad of de inwoners zelf?

Voor onze derde vraag aan de 11 lijsttrekkers legden we een fundamenteel thema op tafel: voelen inwoners zich voldoende gehoord in de lokale politiek? En zo niet, moet dat opgelost worden met nieuwe vormen van inspraak zoals burgerpanels en referenda — of begint vertrouwen simpelweg bij beter bestuur, heldere communicatie en minder bureaucratie?

De antwoorden laten zien dat het debat over lokale democratie springlevend is. Alle partijen zeggen het vertrouwen te willen versterken. Maar hóe dat moet gebeuren, daar lopen de visies stevig uiteen.

Moet de macht vaker rechtstreeks naar de inwoners via bindende referenda?

Moeten gelote burgerfora en wijkberaden structureel meebeslissen?

Of is het vooral zaak dat de politiek beter uitlegt, luistert en transparanter werkt?

Over woningbouw, mobiliteit, groen, sociale cohesie en de positie van jongeren en internationals blijken duidelijke keuzes te bestaan. Sommige partijen willen inwoners vanaf het begin laten meeschrijven. Andere willen hen het laatste woord geven. Weer andere zien vooral een taak voor betrouwbare, toegankelijke politiek zonder extra bestuurslagen.

Kortom: er valt écht iets te kiezen als het gaat om de vraag hoe democratisch Amstelveen wil zijn.

Op 18 maart 2026 bepalen de Amstelveners welke visie de komende vier jaar richting geeft:

meer directe macht, meer georganiseerde participatie of vooral beter en duidelijker bestuur.

Lees hieronder de drie blokken met overeenkomsten en verschillen. De nuances maken het verschil.

Waar zijn partijen het over eens?

1. Vertrouwen is cruciaal

Vrijwel alle partijen erkennen dat vertrouwen in de lokale politiek essentieel is.

VVD Amstelveen benadrukt transparantie, duidelijke communicatie en minder bureaucratie.
ChristenUnie Amstelveen spreekt over vertrouwen als fundament van democratie.
FVD Amstelveen wil “de macht teruggeven aan de Amstelvener”.

Hoewel de toon verschilt, is de analyse gedeeld: inwoners moeten zich serieus genomen voelen.

2. Grote ruimtelijke keuzes lenen zich voor inspraak

Bijna alle partijen noemen onderwerpen als woningbouw, mobiliteit, verkeer, groen en ruimtelijke ontwikkeling als geschikt voor directe betrokkenheid van inwoners.

D66 Amstelveen noemt expliciet ruimtelijke ontwikkeling, mobiliteit en duurzaamheid.
Burgerbelangen Amstelveen wijst op woningbouw, parkeren en wijkvoorzieningen.
SP Amstelveen en FVD zien juist dit soort besluiten als bij uitstek referendum-waardig.

De leefomgeving is dus hét centrale thema.

Waar zitten de verschillen?

1. Referendum: krachtig instrument of te simpel?

Hier loopt de grootste scheidslijn.

Duidelijke voorstanders van (bindende) referenda:

SP Amstelveen (bindend correctief referendum breed inzetbaar)
FVD Amstelveen
Actief voor Amstelveen (bindend als burgerinitiatief niet volstaat)

Voorzichtig of selectief positief:

D66 Amstelveen (raadgevend, zorgvuldig ingezet)
Goed voor Amstelveen (principieel voor, maar wijst op nadelen en uitvoeringsproblemen)

Terughoudend tot afwijzend:

ChristenUnie Amstelveen (waarschuwt voor “dictatuur van de meerderheid”)
VVD Amstelveen (kiest nadrukkelijk voor betere communicatie in plaats van nieuwe participatievormen)

Hier zien we een fundamenteel verschil in democratievisie: directe besluitvorming door inwoners versus versterking van representatieve democratie.

2. Wie moet extra aandacht krijgen?

Meerdere partijen richten zich expliciet op groepen die zich minder gehoord voelen.

GroenLinks-PvdA Amstelveen wil jongeren vanaf 14 jaar laten meebeslissen met budget en staat open voor stemmen vanaf 16 jaar.
D66 zet in op gelote burgerfora om jongeren, nieuwe inwoners en internationals te betrekken.
De ChristenUnie benadrukt bescherming van minderheden en kwetsbare groepen.
Goed voor Amstelveen plaatst juist kanttekeningen bij de aanname dat internationals zich onvoldoende gehoord voelen, en wijst op integratie en sociale cohesie als bredere uitdaging.

Ook hier zien we verschillende accenten: emancipatie en verbreding versus nadruk op informatievoorziening en samenleven.

3. Meer participatie of beter bestuur?

De vraag “woorden of macht delen?” krijgt uiteenlopende antwoorden.

VVD kiest voor helder en betrouwbaar bestuur als basis voor vertrouwen.
CDA plaatst vraagtekens bij de stelling dat inwoners zich onvoldoende gehoord voelen.
Andere partijen (SP, FVD, AVA) willen juist institutioneel meer macht bij inwoners leggen.
GroenLinks-PvdA, D66 en ChristenUnie zoeken het in gestructureerde participatievormen zoals burgerberaden, panels en stadsgesprekken.

Conclusie: één doel, verschillende routes

Alle partijen zeggen het vertrouwen te willen versterken. Maar de routes verschillen: