Andere manier

Bij een afscheid hoef je niet los te laten. Het is een andere manier van vasthouden. Alles is proces. Let op je gemoedssituatie. Je wordt dat wat je voelt. Je trekt aan wat je denkt. Je creëert wat je je voorstelt. Immers, een afscheid is ook een geboorte van een nieuwe ervaring. Het afscheid van gehechtheid gebeurde toen ik 4 jaar was. Het oorlogsdrama van mijn ouders domineerde ons katholieke gezin. Vader als krijgsgevangene in Japan ruim 3 jaar gedwongen in verschillende mijnen gewerkt en martelingen overleefd. Moeder met buitenkampersbestaan in Nederlands-Indië in WOII in schrijnende omstandigheden. Herenigd en in Nederland zonder opvang na de bevrijding, want ook hier was het land zelf in wederopbouw van 1945-1965. De Posttraumatische Stressstoornis met traumatische spanningen in ons gezin was een leerzaam gevolg. Dat gezin waren hij, onze moeder en wij, hun 7 kinderen. Het bijzondere voorbeeld van vooral onze moeder: zij bleef houden van. Dankzij haar liefde voor hem en voor het gezinsleven in Godsverbinding. Haar zuivere hart, haar opofferend gedachte- en gevoelsleven, hun krachtig gezamenlijk voorbeeld tot aan hun overlijden; deze herinneringen zijn mijn grootste inspiratiebronnen tot begrip.

Van spanningen bewust zijn op mijn 4^e jaar en te kunnen kiezen om te helpen: wat een top oplossing! Dat eerste moment van kiezen met gevolgen van dien aard, staat gegrift in mijn geheugen. Door als kleuter onder de keukentafel vandaan te kruipen, waar wij ons verstopten bij periodieke aanvallen van schreeuwen met slaan en smijten, en naar vader toe te stappen vanuit mijn gebedscomfortzone. Dan hoe mijn kleuterhand op zijn rechterbeen te leggen. Wat kostbaar voelde dat. Zien dat hij het huis verliet om tot zichzelf te komen. Die opluchting en rust om die keuze tot compassie zo jong te mogen ervaren.

Bewust luisteren naar de Stem van het geweten brengt keuze teweeg. Moeilijke spanningsmomenten in en rondom je; ze kunnen worden ontkracht door gewaarwording van empathische stilte in voelen, denken en doen. Hoe krachtig als, door het ervaren van harmonische verstilling en gemoedstoestand, zowel in tijden van nood als in tijden van welvaart, van hart tot hart met elkaar wordt afgestemd. Zo belangrijk is het voelen van deze menselijke behoefte. Wat is er nu nodig om creatief te denken, voelen en doen vanuit het hart? Een schietgebedje, mantra en/of alerte noodvraag in je: het opent een comfortzone van oprechte helderheid. Ziele-opdrachten vinden elkaar in momenten van menselijke waardigheid.

Op 27 januari is er de internationale Herdenkingsdag van de Holocaust (Holocaust Memorial Day). Wij kennen al te goed de ervaringen van wijlen woonplaatsgenoot Amstelvener Jules Schelvis. Zijn verhaal over de opstand in vernietigingskamp Sobibor in nazomer 1943 gedaan: huivering- en indrukwekkend. De driedelige documentaireserie ‘Echo’s van Sobibor’ van Piet de Blaauw uit Amstelveen en Jan Pieter Tuinstra is te zien bij BNNVARA op NPO 2. De serie gaat over het vernietigingskamp Sobibor, de opstand die daar door de slachtoffers plaatsvond en de overlevenden. Uitgangspunt zijn de opnames van interviews die Schelvis in de jaren ‘80 hield met twaalf mannen en vrouwen die bij de opstand betrokken waren.

Mogen wij herdenken, creatief denken en liefdevol denken. Alleen en samen, vanuit gemoedsrust, een goed geweten en dankbaar lessen tot wijs gedrag maken. Positief kiezen en er zijn voor elkaar! Eerlijke, oprechte en zorgzame oplossingen …

Herdenkt u mee?