Conchita Willems
Stammoeder
Rubrieken: Conchita Willems, Nieuws, Verhalen en Beelden
Gepubliceerd:
Laatste update:
Bron: Conchita Willems Mijn zus Jeanine de Koster, moeder van een dochter en een zoon, maakte onlangs bovenstaande tekening opgedragen aan de stammoeder. Ik moest er lang naar kijken voordat de schoonheid ervan tot me kwam. Voormoeders waarvan we afstammen. Als fan van Jeanine herinner ik mij hoe zij als Coördinator Buurtbemiddeling geruime tijd voor regio Amstelland vrijwilligers inspireerde tot actieve buurtcohesie. Haar actuele focus op stammoeders nu en op haar activiteiten toen; het ontroert me. Vanuit besef dat wij niet op onszelf staan en voortkomen uit mooie, krachtige familielijnen ben ik dankbaar. Getriggerd door puzzels uit het verleden, te leggen in het heden, met aandacht voor leer- en succespunten. En ja, liefde die er is voor het samenleven in gemeenschappen geeft wijsheid, toch? Zie link hieronder met visie over buurtbemiddeling. Groeipijnen, teleurstellingen en verlies horen net zo bij de ervaringen als complimenten, zelfvertrouwen en succes. Het zijn levenslessen. Die momenten raken dankbaarheid aan. Moedig leven en je omringd weten door welwillende oprechte medemensen: het zijn de basiselementen voor gelijkmoedigheid. Stammoeders inspireren het koesteren van goede gedachten en het bevorderen van deugdzaamheid. Zij geven een praktisch voorbeeld. Zij scheppen ruimte voor positieve ontwikkelingen. Hoewel ouders onschuldig kunnen lijken, zijn zij mede verantwoordelijk voor het te kiezen gedrag van hun kinderen. Het is fijn als je iets positiefs en liefs zegt over goed gedrag, of sowieso iets bemoedigends zegt. Dat is enorm stimulerend. Wat als je op je telefoon kijkt bij een vraag, of op een andere manier geen aandacht schenkt of lelijk doet als een kind dan begint te huilen? Actuele uitdagingen die vragen om zelfzorg bij dit proces. Gepaste rust, ontspanning en stilte zijn essentieel … Als wij kinderen in mijn jeugd kozen voor ongewenst gedag, herinner ik me krachtige woorden van ons moeder. Zij deed haar uiterste best om het waarom van keuzes te laten begrijpen door tijd te maken voor een gesprek van hart tot hart. Helder benoemen wat er niet mag en waarom niet. ‘Niet aan de staart van de kat trekken, dan doe je die pijn.’ En dan bij de kat weghalen en eventueel afleiden met een andere activiteit, is zoiets. Aan liefde in het opvoeden handen geven, dat is een gebed zonder end. Jawel, Jeanine’s tekening voor de stammoeder is een mooi eerbetoon! https://aalsmeervandaag.nl/algemeen/burenruzies-bijgelegd-dankzij-beter-buren
Stuur een mail
