Droom

Ik sta in een lege woning in een flatgebouw op de 7e verdieping. De woning geheel kaal beton, alles is er al uit. We staan op het punt de deur voorgoed dicht te trekken om naar het nieuwe pand te gaan. Dit is het pand van mijn 2e werkgever maar toch niet. Die zat in de auto's en dat werkt niet op zeven hoog. Ik heb ook geen idee waar we heen gaan als bedrijf, maar ook dat lijkt voor mijn droom oninteressant.

Net voor vertrek besluit ik achter de flat nog even te gaan zwemmen in een rivier. Ja, midden in de stad achter de flat van zeven hoog is een rivier, te maf, maar in dromen kan alles. Als ik terug bij mijn auto kom bedenk ik me dat mijn sleutelbos nog in de flat ligt. Ik kan dus niet mijn auto in die ik blijkbaar op de stoep heb geparkeerd midden op een pleintje of voetpad in de stad. Het kan Amsterdam zijn maar ook elk andere stad.

Op mijn blote voeten loop ik terug naar de flat waar ik dus niet meer in kom en de rest is al vertrokken. Ze hebben mijn sleutels binnen laten liggen voor als ik terugkom, maar ze weten niet dat ik niet naar binnen kan omdat die sleutels aan dezelfde bos zitten. Dus loop ik weer naar mijn auto een paar straten verderop op dat pleintje.

Als ik terugloop zie ik in de struiken die nu blijkbaar op dat pleintje groeien een paar motorlaarzen. Eigenlijk cowboy laarzen, maar met om de punt van elke laars een paar alien klauwen zoals in de speelfilm MIB met Boris the Animal. Ik verbaas me ook dat het precies mijn maat is en trek ze aan zodat ik niet meer op blote voeten loop. Ik vind ze wel stoer en zo loop ik voor de zoveelste keer terug naar de flat om op een of andere manier binnen te komen.

Onderweg moet ik door een smal steegje waar net iemand door twee andere personen word beroofd. Ik schop ze met mijn grote laarzen weg en loop door naar de flat. Niemand wil me binnenlaten de eerste tijd en ik zoek koortsachtig op het bellenbord naar de naam van de werkgever zodat deze open kan doen. Gek eigenlijk, want die is al vertrokken, maar dat weet ik blijkbaar nog niet.

Uiteindelijk is er iemand die me binnen laat in het gebouw en sta ik voor de deur op de 7e. Dit is nu niet meer mijn oude werkgever. Dit is de deur waar mijn zus met haar man wonen. Ik mag er niet in. Van binnen wordt geroepen dat ze uit elkaar zijn en hij hier woont met zijn nieuwe vriendin. Als ik ze vertel dat ik alleen mijn sleutels wil pakken draait iemand de sleutel om. Ik moet zelf de deur opendoen.

Ik beland in de gang. Maar waar deuren van woon- en slaapkamers zouden moeten zijn, zijn alle deuren dicht en hebben ze allemaal naambordjes alsof ik in een studentenwoning ben gestapt. Iedereen heeft een eigen kamer en die zitten dicht. Dan sta ik in de keuken bij mijn zwager die mijn zwager niet is en zijn vriendin die vertelt dat ze een nieuwe woning hebben en dat ze gaan verhuizen. Ik feliciteer ze met de nieuwe woning en verbaas me dat ik deze twee mensen totaal niet ken.

Toch is dit blijkbaar mijn zwager. Dan staan er opeens ook nog eens vier pubers in de keuken en verbaas ik me dat hij een vriendin heeft gevonden die zelf al vier kinderen heeft. Het is me te vol en te druk in de keuken. Ik loop het gebouw weer uit zonder sleutels richting mijn auto waarvan ik weet dat deze foutgeparkeerd staat en dat ik er nog steeds niet in kan komen.

Dan word ik wakker.

Geniet van het leven

Eljo Morpurgo