‘De koning bakt een huis’ is een kleine, poëtische voorstelling over jezelf durven zijn. Over bang zijn en durven. Over je verstoppen en tóch te voorschijn komen. Over grote thema’s op een kleine schaal. Met èèn poppenspeler en èèn muzikant. Blootpad is een verlegen dier en altijd thuis. Hij draait potten en vazen van klei die hij in zijn kelder onder zijn huisje opgraaft. Nooit komt hij buiten de deur. Op een dag ligt er een brief op de deurmat. Olifant is jarig en Blootpad mag net als alle andere dieren op zijn feestje komen. Deze brief maakt Blootpad heel onrustig en uit paniek frommelt hij de brief op en gooit hem weg. Ondertussen is het feest in volle gang, alle dieren zingen uit volle borst. Totdat Olifant ontdekt dat Blootpad er niet is. Hij is diep beledigd en dendert naar het huis van Blootpad: ”Waarom ben je niet op mijn feest?” Blootpad stottert: “Ik voel me zo bloot.” Dat begrijpt Olifant, hij heeft medelijden met hem, pakt de klei en begint te kneden.
