Nieuws
‘Ik dacht dat controle me zou helpen, maar het maakte mijn wereld steeds kleiner’
Rubrieken: Nieuws, Maatschappij
Gepubliceerd:
Laatste update:
Bron: Naomi Bleekemolen/H
Een boek schrijven over een eetstoornis is niet eenvoudig. Zeker niet wanneer het gaat over je eigen leven. Toch besloot de Amstelveense Naomi Michelle Bleekemolen (1995) haar verhaal op papier te zetten. In Alles onder controle beschrijft ze hoe de behoefte aan houvast langzaam veranderde in een systeem dat haar hele leven ging beheersen.
Bij de start van haar studie aan de Pabo en tijdens de intensieve uren die zij als danseres maakte, zocht Naomi steeds meer zekerheid in regels rond eten en bewegen. Wat aanvankelijk voelde als controle, structuur en discipline, werd uiteindelijk een keurslijf waaruit ontsnappen steeds moeilijker werd.
Zeven jaar strijd
Naomi belandde uiteindelijk op een medisch-psychiatrische afdeling. Daar kreeg ze opnieuw te maken met schema’s, eet- en weegmomenten en verplichte rust. Alles werd nauwkeurig geregistreerd. Maar juist toen Naomi steeds sterker verlangde naar rust en vrijheid, raakte ze verder verstrikt in haar eetstoornis.
Pas na bijna zeven jaar kwam er een belangrijke verandering. Tijdens een behandeltraject in Portugal wist Naomi haar eetstoornis uiteindelijk achter zich te laten.
Maar daarmee was haar strijd niet voorbij.
Juist op het moment dat ze dacht weer ruimte te krijgen, kreeg ze te maken met een nieuwe ingrijpende uitdaging: de diagnose gastroparese, oftewel maagverlamming. Haar lichaam bleek niet zomaar mee te kunnen in het leven dat ze na haar herstel weer wilde oppakken.
Meer dan een verhaal over eten
Met Alles onder controle wil Naomi laten zien dat een eetstoornis veel meer is dan problemen met eten. Achter haar verhaal zitten ook thema’s als perfectionisme, prestatiedruk, angst en de voortdurende behoefte om grip te houden.
Daarmee is het boek niet alleen bedoeld voor mensen die zelf met een eetstoornis te maken hebben. Naomi hoopt ook ouders, partners, vrienden en andere naasten inzicht te geven in wat zich achter de buitenkant kan afspelen.
Ze schrijft eerlijk en kwetsbaar over een periode waarin haar wereld steeds kleiner werd, maar ook over de weg terug. Over vallen en opstaan, over wat herstel betekent en over de vraag hoe je verdergaat wanneer je lichaam je opnieuw voor grenzen stelt.
Naomi woont in Amstelveen en studeerde af aan de Pabo. Ze danste jarenlang vele uren per week. Inmiddels heeft ze haar eetstoornis overwonnen en leeft ze met gastroparese. Haar ervaringen hebben haar ertoe gebracht haar verhaal met anderen te delen.
Alles onder controle is daarmee niet alleen een persoonlijk verhaal over een eetstoornis, maar vooral een verhaal over veerkracht, vrijheid en opnieuw leren leven.

‘Controle zou mij houvast geven. Uiteindelijk moest ik juist leren dat ik niet alles onder controle hoef te hebben.’
Foto is van Naomi
