Noordse visdief

Vandaag zag ik weer een nieuwe vogel in onze wijk, hangend boven het water: de Noordse visdief (Arctic tern of Sterna paradisaea). Op het eerste gezicht doet hij door zijn gevorkte staart wat aan een zwaluw denken, maar zijn lichtgrijze verenkleed, zwarte kopkap en vuurrode, spitse snavel verraden direct dat het om een heel andere vogel gaat. Die snavel is niet alleen fraai om te zien, maar ook een uiterst effectief jachtinstrument.

Ik liep met Moos langs het water toen mijn oog op deze vogel viel. Ik had deze soort hier nog niet eerder gezien. Wat direct opviel was de manier van jagen. Rustig fladderend boven het water, soms bijna stil hangend in de lucht, om vervolgens als een speer naar beneden te duiken. Duidelijk op zoek naar kleine visjes, waarschijnlijk voor zijn of haar jongen. Boven een deel van de sloot van hooguit twintig tot dertig meter leek het dier een vast jachtgebied te hebben gekozen. Het zonnige weer maakte het extra bijzonder; tegen de strakblauwe lucht was de visdief perfect te volgen.

Het kostte me wat moeite om door te lopen. Zo elegant verdween hij achter de bomen om vervolgens weer boven het wateroppervlak te verschijnen, stil hangend, speurend en duikend.

Wat deze ontmoeting extra bijzonder maakt, is dat de Noordse visdief een van de grootste reizigers uit het dierenrijk is. Deze vogel broedt in het noorden van Europa, Azië en Noord-Amerika en vliegt jaarlijks naar de wateren rond Antarctica. Daarmee legt hij ieder jaar tienduizenden kilometers af en ziet hij meer daglicht dan welk ander dier ook.

Ik schreef al eerder dat ons groenbeheer steeds beter wordt. Eerst de pietjes die blijkbaar voldoende voedsel in de bodem kunnen vinden. En nu blijkt dat er ook onder het wateroppervlak genoeg leven aanwezig is om nieuwe vogelsoorten aan te trekken.

Het mooie is dat je hiervoor niet naar een natuurgebied aan de andere kant van het land hoeft. Soms wacht een bijzondere ontmoeting gewoon om de hoek, langs een sloot, een park of een stukje water waar je normaal gedachteloos voorbijloopt. Ik had deze Noordse visdief nooit verwacht in onze wijk, maar daar hing hij dan, jagend tegen een strakblauwe lucht.

Misschien is dat wel het mooiste van een wandeling: je weet nooit wat je tegenkomt. Dus laat die televisie gerust een uurtje uit, trek de deur achter je dicht en kijk eens wat beter om je heen. De natuur heeft de bijzondere gewoonte zich juist te laten zien aan mensen die de tijd nemen om te kijken.

Om te laten zien wat een prachtige en elegante vogel dit is, hier een video van deze soort:

https://youtu.be/_TIhhpp5DP0?si=kpzMO8tP-PXOifUd

foto: Guerrero De la Luz (Rechtenvrij)

Geniet van het leven

Eljo Morpurgo