Dankbaar

Onlangs overleed plotsklaps vrijwilligster Nel van de regionale welzijnsorganisatie Participe. Zo verdrietig, 72 jaar. Zij verzorgde vele jaren de koffie na onze wekelijkse stoelyoga in de wijk. Dat deed zij iedere keer super hartelijk en zorgzaam. Zij was een geschenk voor ons. Een vrouw uit duizenden, met haar ruggengraat recht, haar glimlach trouw en haar lieve ogen. Dankjewel goede Nel, voor jouw inzet, jouw vrije tijd en jouw wonderbaarlijk karakter van menslievendheid!

Zolang we leven en willen leren

Zolang we leren accepteren

Hoe te leven in de wetenschap:

Liefde is proces, stap voor stap

Wat is toeval: het valt ons toe

Het blikveld richten: denk, voel, doe

Ego is interpretatie van een mens

Adem in, adem uit spreek je wens

Bedachtzaam die flow van bewegen

In het nu door Liefdes zegen

Spiritueel, ethisch, rechtvaardig

Echt veilig menswaardig

Focus op wat is, zo waar

Een geschenk voor elkaar

Besef ‘ja ja’, blijf tevree

Hoera, ik ga mee

Dit gedichtje geeft dank weer. De houding waarin ik, met 2 zussen en 4 broers, door mijn moeder ben verzorgd in Nederland. Nadat zij komend uit WOII met vader ging wederopbouwen. Die houding is dienstbaar, creatief en positief in en om je heen. Om met de woorden van Klara Smeets (dichteres) te spreken: Ik herdenk haar ruggengraat – En hoe kordaat zij de oorlog trotseerde – Daarna leerde ze het nooit meer af – Haar spieren te spannen – Aan het begin van de dag – Een glimlach te weven – In haar gezicht – En kaarsrecht gericht te leven

Vrouwen als Nel, mijn moeder en Klara Smeets zijn fantastische inspiratiebronnen, ja toch?