Nazomer vol maatschappelijke betrokkenheid

Wat is er mooier dan begin oktober in de tuin te zitten en even je column te schrijven? Het is niet elke dag zonnig. Vaak is het deels bewolkt en drukkend benauwd. Maar ik klaag niet. Voor je het weet zit je met een trui en dekentje op de bank of loop je met je hond – in ons geval natuurlijk Moos – door koud en guur weer met een dikke winterjas aan.

We hebben het altijd maar over het milieu en dat is natuurlijk belangrijk. Maar dat het hier wat langer warm blijft en zomers iets heter is, is voor mij niet direct een probleem. Eerder een klein voordeel. De verwarming kan langer uitblijven, waardoor we allemaal wat later beginnen met stoken. Als dat niet een beetje milieuvriendelijk is, weet ik het ook niet meer.

Terwijl ik dit schrijf, begint het een beetje te spetteren. Ik klap mijn laptop iets dicht en wacht op mijn ligbed tot het weer voorbij waait.

De nachten worden wel vochtiger en kouder. Dat is goed voor het groen, het gras en de planten, zodat ze zich langzaam kunnen voorbereiden op de zachte Hollandse winters. Ik bedoel, Elfstedentochten komen echt nooit meer. Je lidmaatschap kun je rustig opzeggen, of ze moeten het omzetten naar 200 kilometer skeeleren. Ik vraag me alleen wel af hoe klunen er dan uit gaat zien.

Vroeger kon je zien dat de herfst eraan kwam doordat de bladeren geel werden en van de bomen vielen. Dat was ook wat je bij biologie op school leerde. Nu vallen ze zomers al van de bomen door droogte. Die passage kan dus misschien meteen uit de schoolboeken.

En dan is er nog de nieuwe thuisbatterij. Veel te duur en waarschijnlijk nauwelijks terug te verdienen, maar hij werkt wel perfect. Hij laadt nog steeds tussen de zestig en honderd procent. Dat komt neer op zo'n tien tot vijftien uur stroomvoorziening per dag zonder direct van het net afhankelijk te zijn.

Dus ik vul mijn dagen met mantelzorg en verzorgd worden. Met het huishouden, voor zover dat lukt, en met thuishulp ontvangen. Met Moos uitlaten. En met mijn vrijwilligersfuncties bij de NLLGG en Laptop Revive, waar ik inmiddels ook steeds meer bestuurlijk en organisatorisch bij betrokken ben.

En daar is de afgelopen maanden veel veranderd.

We gaan met Laptop Revive en de NLLGG steeds meer de boer op. Niet om zo hard mogelijk reclame te maken, maar om mensen en organisaties te laten zien wat we doen en te kijken waar we elkaar kunnen helpen. Zo zijn er inmiddels verschillende donateurs bijgekomen. Ook NoNerds.nl helpt ons op meerdere vlakken, onder andere met IT en het onder de aandacht brengen van ons werk. Niet omdat het moet, maar omdat ze ons doel van harte steunen en actief mee willen doen.

Deze zomer is me duidelijk geworden dat ik zoveel meer kan doen en betekenen voor de maatschappij dan ik lange tijd dacht. Opeens zit ik met bedrijven om tafel en leg ik contacten met mensen van wie ik een paar jaar geleden het bestaan waarschijnlijk niet eens kende.

En op 10 oktober 2026 hebben we na lange tijd, en dankzij de inzet van onder andere ondergetekende en mijn nieuwe collega's, weer een echte NLLGG-dag in Vleuten. Nog geen dertig kilometer van Amstelveen.

Een dag over Linux en open source, met sprekers in verschillende zalen. Laptop Revive staat er natuurlijk met een stand. Dit keer zijn we wat beter zichtbaar dankzij onze gedoneerde rolbanners. Ook BuurtLinux is aanwezig om mensen te helpen overstappen naar Linux of gewoon antwoord te geven op vragen over wat Linux eigenlijk is en wat je ermee kunt.

Mijn hoofd zit inmiddels vol ideeën over de toekomst en over de mogelijkheden die ontstaan doordat steeds meer mensen zich als Reviver of op een andere manier bij deze projecten aansluiten. En natuurlijk zijn er ook sponsoren en organisaties die daar hun bijdrage aan leveren.

Het mooie vind ik dat het allemaal niet begon met een groot plan. Het begon met mensen die vonden dat een gebruikte laptop niet zomaar afval hoeft te zijn. Geef zo'n apparaat een tweede leven en je kunt er ook iemand een nieuwe kans mee geven.

Dit jaar, en zeker deze nazomer, voelt voor mij daarom als het begin van een nieuwe fase. Een fase waarin maatschappelijke betrokkenheid voor mij niet alleen iets is waar je over praat, maar vooral iets wat je gewoon actief kunt doen.

Soms begint dat blijkbaar gewoon met het geven van een laptop.

Geniet van het leven

Eljo Morpurgo