Woningdoorstroming Amstelveen zit al jaren vast

Als een van de eerste bewoners van Westwijk denken we de laatste jaren steeds vaker aan kleiner wonen. Niet alleen voor onszelf, maar ook zodat jonge gezinnen in deze eengezinswoning kunnen wonen. Alleen blijkt het helemaal niet zo eenvoudig om dit huis te verruilen voor een levensloopbestendige seniorenwoning. En waarschijnlijk hebben veel senioren dezelfde wensen als wij.

Allereerst worden we ouder, met alle mankementen die daarbij horen. Dat betekent dat een nieuwe woning gelijkvloers moet zijn. Daarnaast willen we kleiner wonen, maar wel voldoende ruimte houden als kinderen of familie blijven logeren. Twee ruime slaapkamers dus. Ook moet de woning voldoen aan de huidige energienormen: energielabel A of beter. En natuurlijk willen we niet ineens veel hogere woonlasten krijgen dan we nu hebben in deze grote woning.

Een woonoppervlak vanaf ongeveer 80 m², en het liefst een woning waar je direct in kunt trekken. Dus met een moderne keuken, toilet en badkamer. Dat zijn eigenlijk vanaf dag één onze uitgangspunten geweest. Zelf zie ik graag een benedenwoning met een kleine tuin, of een appartement met een royaal balkon van zo’n 20 m². Misschien klinkt dat als veel eisen, maar je moet niet vergeten: dit is waarschijnlijk de woning waar we oud willen worden. De laatste verhuizing in ons leven.

We kijken daarom inmiddels ook buiten de gemeentegrenzen. En gek genoeg leiden alle wegen steeds vaker richting Almere, simpelweg vanwege de prijzen daar. Een plaats waarvan we vroeger altijd zeiden: “Daar willen we echt nooit wonen.” Maar inmiddels begint het steeds aantrekkelijker te worden.

Amstelveen heeft nauwelijks betaalbare levensloopbestendige woningen voor senioren, en het lijkt er ook niet op dat die er snel gaan komen. Tenminste, niet in een prijsklasse die veel senioren bereid of in staat zijn te betalen. Of het zijn kleine hokjes van 50 of 60 m² met prijzen over dik over de halve ton 3-hoog achter met een balkon van 2 m² of geheel geen.

Senioren denken nog vaak in guldens. Officieel mag je dat niet meer zeggen, maar veel mensen van onze generatie vragen zich nog steeds af hoe een baksteen zo duur heeft kunnen worden. En uiteindelijk draait het voor veel senioren om één ding: het huis dat ooit gekocht werd, is ook onderdeel van het pensioenplan geworden. Bij verkoop en aankoop moet er dus wel iets overblijven om het pensioen aan te vullen of misschien iets eerder te kunnen stoppen met werken. Daar hebben we vroeger hard voor gewerkt, offers voor gebracht en soms letterlijk krom voor gelegen. Juist om nu eindelijk wat meer te kunnen leven.

Het wrange is misschien nog wel dat veel senioren best willen doorstromen. Niet omdat ze weg móéten uit hun buurt, maar juist omdat ze ruimte willen maken voor een volgende generatie. Alleen moet er dan wel iets zijn om naartoe te verhuizen. Zolang Amstelveen vooral dure appartementen bouwt die niet aansluiten bij de wensen én portemonnee van senioren, blijft de woningmarkt muurvast zitten. Dan blijven gezinnen wachten op een eengezinswoning, blijven senioren wonen waar ze eigenlijk niet meer willen wonen, en praten we over doorstroming alsof het een keuze is — terwijl het in werkelijkheid vooral een gebrek aan passend aanbod is.

Geniet van het leven

Eljo Morpurgo