Zomercolumn Antje Scheepstra D'66 Amstelveen

Eindelijk is het zover, de zomer is aangebroken. Iedereen gaat op vakantie, lekker op het terras borrelen met vrienden, zwemmen in de natuur en alle andere activiteiten die je maar kan bedenken om van het zonnige weer te kunnen genieten. Zo ook in de politiek is het vakantieseizoen een tijd voor rust, maar ook reflectie en vooruitblikken. Sinds ik actief werd in de politiek heb ik al een aantal van deze zogeheten zomerrecessen mee mogen maken. Dit keer echter, voor het eerst als raadslid.

Sinds de laatste raadsvergadering heb ik veel nagedacht over het afgelopen jaar. Hoe de verkiezingen zijn gelopen, de campagne waar we ons als partij keihard voor hebben in gezet, maar in het bijzonder de gesprekken die je voert met mensen op straat. Een van de dingen die mij daaraan is opgevallen is de onvrede bij de bewoners. Ook de verdeeldheid die we nu steeds vaker zien in ons land, en dus ook in Amstelveen.

We zijn af en toe zo gefocust op wat ons anders maakt dan anderen. Het is ook niet zo gek, in een maatschappij waar we van eenieder verwachten dat ze uitblinken. Waar tijdens sollicitaties wordt gevraagd, waarom jij het best bent voor de functie en niet een andere kandidaat. Waar we de verwachting stellen dat iedereen uniek is. Wanneer wij ons als maatschappij zo focussen op onze verschillen, is het niet heel gek dat mensen dat ook doen tegenover elkaar en ook op politiek vlak.

Ondanks dat het logisch is vind ik het wel een zorgelijke ontwikkeling. Als we niet meer kijken naar onze overeenkomsten loopt onze maatschappij vast. Stel je nou voor, ik stel een motie op en een raadslid van een andere partij kan zich in 9 van mijn 10 punten vinden, dan zou het toch zonde zijn als deze motie er niet doorheen komt vanwege dat ene punt waarin we van mening verschillen. Dat betekent dat we niet door kunnen en alles maar stil blijft liggen. Door dan juist het gesprek aan te gaan. Door te kijken hoe we deze motie kunnen vormgeven zodat wij ons beide erin kunnen vinden. Dan pas kunnen we gezamenlijk vooruit.

Nu is dit natuurlijk een heel politiek voorbeeld, maar ik denk dat dit geldt voor ons allemaal. Ik denk dat we het er allemaal wel over eens zijn dat we het beste willen voor Amstelveen. Dat we een fijne stad willen om in te wonen. Een stad waar we kunnen genieten van groen, een supermarkt in de buurt en een bus die ons kan brengen waar we wezen moeten. Alleen hoe we dat voor elkaar krijgen, tja daar hebben we allemaal een ander idee over. Dan is het dus de uitdaging om juist te kijken naar hoe we dat samen kunnen doen.

Vaak vergeten wij dat we eigenlijk veel meer gemeen hebben dan dat we verschillen. Het verschil overschaduwd de overeenkomst, net zoals dat één negatieve gebeurtenis alle positieve gebeurtenissen op een dag kan overschaduwen. Laat jij dan je dag verpesten? Nee toch, het is dan juist de kunst is om te kijken naar al het goede op een dag. Niet kijken naar wat niet kan maar hoe kan het wél.

Als we dit allemaal proberen te doen denk ik dat wij in een stuk mooiere samenleving zullen wonen. Waar verbinding groter is dan verdeeldheid. Waar overeenkomsten groter zijn dan verschillen. En misschien wel het allerbelangrijkste. Waar samen vooruitgaan belangrijker wordt dan alleen stilstaan. Ik zal mij de komende tijd in ieder geval inzetten om hieraan mijn eigen steentje bij te dragen. Ik zou jullie allemaal willen uitdagen om hetzelfde te doen. Wellicht kunnen we dan samen Amstelveen nog mooier maken.

Antje Scholten-Scheepstra

Raadslid D66 Amstelveen

Eigen foto